Είναι μια χαρακτηριστική κατάσταση κατά την οποία ο ασθενής αναφέρει ότι ένα από τα δάκτυλά του κλείνει αλλά δεν ανοίγει εύκολα ή ανοίγει αλλά συναντά δυσκολία κατά την κάμψη. Πολλές φορές κατά το άνοιγμα του δακτύλου υπάρχει μια μικρή αναπήδηση. Η πάθηση μπορεί να είναι συγγενής όποτε αφορά κυρίως των αντίχειρα ή επίκτητη όπου οφείλεται σε πάχυνση και στένωση του ελύτρου του τένοντας ή σε δευτεροπαθή τοπική πάχυνση του ίδιου του τένοντα. Σε προχωρημένα σταδία η νόσος μπορεί να μην αφήνει το δάκτυλο να τεντώσει πλήρως. Η θεραπεία μπορεί να είναι συντηρητική με πτωχά όμως αποτελέσματα, ενώ η χειρουργική θεραπεία δίνει την οριστική λύση του προβλήματος.