Ο πρόσθιος χιαστός σύνδεσμος ανήκει στους βασικούς σταθεροποιητές της αρθρώσεως του γόνατος. Λόγω του συχνού τραυματισμού στις αθλοπαιδιές είναι γνωστός στο ευρύ κοινό.
Πρόκειται για ένα ισχυρό σύνδεσμο που αποτελείται από δύο δεσμίδες, εκφύεται από το μηριαίο οστό καταφύεται στο κνημιαίο και σταθεροποιεί την άρθρωση του γόνατος, κυρίως στο προθιοοπίσθιο άξονα.
Η ρήξη του προσθίου χιαστού είναι ο συχνότερος τραυματισμός του γόνατος, είναι 10 φορές συχνότερη από την ρήξη του οπισθίου χιαστού και εμφανίζεται 0,5-1 στους 1000 κατοίκους (Αμερική και κεντρική Ευρώπη) .
Ο τραυματισμός του προσθίου χιαστού συνδέσμου μπορεί να συμβεί σε απότομη αλλαγή της θέσεως ή της κατεύθυνσης του αθλητή , αλλά και σε περιπτώσεις υπερέκτασης ή υπερκάμψης του γόνατος. Κλασσικά αθλήματα με υψηλό ποσοστό ρήξεως ΠΣΧ είναι το ποδόσφαιρο, μπάσκετ, χειροσφαίριση, βουνίσιο σκι. Φυσικά ο ΠΧΣ μπορεί να τραυματιστεί και σε οποιοδήποτε άλλο άθλημα καθώς και σε τροχαία ατυχήματα.
Η κλινική εικόνα είναι χαρακτηριστική με πόνο του γόνατος, οίδημα και αστάθεια. Ο ορθοπεδικός μπορεί με συγκεκριμένα τεστ να διαγνώσει την ρήξη, και να σχηματίσει μια ολοκληρωμένη εικόνα του γόνατος μελετώντας ακτινογραφίες και μαγνητική τομογραφία του τραυματισμένου γόνατος.
Κατόπιν γνωρίζοντας την βλάβη του συνδέσμου, τις συνοδές κακώσεις του γόνατος, την ηλικία του ασθενούς, την εργασία του, τις προσδοκίες του και την γενικότερη κατάσταση της υγείας του θα συστήσει ο θεράπων ορθοπεδικός συντηρητική ή χειρουργική θεραπεία.
Η συντηρητική θεραπεία συνίσταται σε τοποθέτηση ειδικού νάρθηκα και φυσικοθεραπεία.
Η χειρουργική θεραπεία συνίσταται στην αποκατάσταση του συνδέσμου. Υπάρχουν πολλές τεχνικές, ποικίλα μοσχεύματα και ανάλογα πρωτόκολλα αποθεραπείας. Όλα έχουν πλεονεκτήματα και μειονεκτήματα. Η επιλογή της τεχνικής πρέπει να γίνεται βάση των τελευταίων κλινικών δεδομένων και των χαρακτηριστικών του ασθενή.